Tuinen van het Rijksmuseum

De tuin moest weer een wezenlijk onderdeel van het museum worden, een plek waar het Rijksmuseum met een bredere, flexibele presentatie nieuwe doelgroepen kon bereiken en waar kunst en cultuur samenkomen in de buitenlucht.

We zagen de tuin als een verlengstuk van het museum, precies zoals Cuypers dat bedoelde. Het gebouw werd door architecten Cruz Y Ortiz met respect voor het verleden klaargemaakt voor de toekomst. Vanuit die gedachte maakten we van de tuin geen historische reconstructie, maar een museale ruimte die de vernieuwing van het museum en de collectie uitdraagt. Een plek die bezoekers warm welkom heet en prikkelt om kunst te ontdekken. Door het oorspronkelijke ontwerp als basis te nemen en te verrijken met nieuwe elementen, ontstond er een tuin die zowel het verleden eert als vooruitkijkt.

De bestaande tuinstructuur vormde het startpunt voor een ontwerp met meer contrast en dynamiek door de seizoenen heen. We creëerden podia voor wisselende beeldententoonstellingen en gaven monumentale bomen een eigen plek. Lindes aan het Museumplein vormen een natuurlijk venster op de tuin. Met waterkunstwerken, verlichte paden en weelderige beplanting nodigt de tuin jong en oud uit tot een ongedwongen kennismaking met kunst.

Een levendige buitenzaal waar kunst en natuur elkaar versterken. De tuin is nu een oase in de drukke stad, een plek waar bezoekers kunnen ontspannen en zich laten inspireren door de wisselwerking tussen architectuur, kunst en groen.